Standardy Ochrony Małoletnich w Awadenti Stomatologia

Standardy Ochrony Małoletnich określają:

1) Zasady zapewniające bezpieczne relacje między małoletnim a personelem placówki a w

szczególności zachowania niedozwolone wobec małoletnich;

2) Zasady i procedurę podejmowania interwencji w sytuacji podejrzenia krzywdzenia lub

posiadania informacji o krzywdzeniu małoletniego;

3) Procedury i osoby odpowiedzialne za składanie zawiadomień o podejrzeniu popełnienia

przestępstwa na szkodę małoletniego, zawiadamianie sądu opiekuńczego oraz w

przypadku instytucji, które posiadają takie uprawnienia, osoby odpowiedzialne za

wszczynanie procedury „Niebieskie Karty”;

4) Zasady przeglądu i aktualizacji standardów;

5) Zakres kompetencji osoby odpowiedzialnej za przygotowanie personelu placówki lub

organizatora do stosowania standardów, zasady przygotowania tego personelu do ich

stosowania oraz sposób dokumentowania tej czynności;

6) Zasady i sposób udostępniania rodzicom albo opiekunom prawnym lub faktycznym oraz

małoletnim standardów do zaznajomienia się z nimi i ich stosowania;

7) Osoby odpowiedzialne za przyjmowanie zgłoszeń o zdarzeniach zagrażających

małoletniemu i udzielenie mu wsparcia;

8) Sposób dokumentowania i zasady przechowywania ujawnionych lub zgłoszonych

incydentów lub zdarzeń zagrażających dobru małoletniego.

1. Zasady zapewniające bezpieczne relacje między małoletnim a personelem

placówki i zachowania niedozwolone wobec małoletnich

a) Personel medyczny ma obowiązek umożliwić obecność rodzica lub opiekuna prawnego podczas

wykonywania czynności diagnostycznych i leczniczych osoby małoletniej. Jest to najważniejszy

element, który zapewnia małoletniemu pacjentowi niezbędne poczucie bezpieczeństwa i komfortu.

Ponadto to właśnie rodzice lub osoby sprawujące opiekę nad małoletnim najlepiej znają jego

potrzeby i zachowania.

b)  Personel medyczny powinien w miarę możliwości uwzględniać zgłaszane

indywidualne potrzeby małoletniego pacjenta zapewniające mu dodatkowy komfort korzystania ze

świadczeń zdrowotnych, o ile nie stoją one w sprzeczności z prawidłowym wykonaniem

świadczenia zdrowotnego (np. prawo do wniesienia do gabinetu stomatologicznego

niewielkiej zabawki, maskotki itp.).

c) Personel medyczny powinien pozwolić małoletniemu pacjentowi na wypowiadanie się w

kwestii planowanych lub udzielanych mu świadczeń opieki zdrowotnej ochrony zdrowia. Pacjent

powyżej 16 roku życia ma prawo do pełnej informacji medycznej i decydowania o procesie

diagnostyczno-terapeutycznym.

d) Personel medyczny powinien zachować wyrozumiałość w relacjach z małoletnimi

pacjentami, ich przedstawicielami ustawowymi i opiekunami prawnymi pamiętając, że w niektórych

sytuacjach mogą znajdować się poza strefą swojego komfortu, szczególnie podczas świadczeń

zdrowotnych takich jak ekstrakcja zęba czy leczenie pacjenta zgłaszającego się z nasilonym bólem.

e) Niedozwolone są wszelkie zachowania personelu placówki medycznej, które miałyby na celu

wywołanie u małoletniego pacjenta strachu, poczucia zagrożenia lub przymusu podczas

udzielania świadczeń zdrowotnych. Niedozwolone jest wymuszanie na małoletnim pacjencie

określonych zachowań czy współpracy z personelem medycznym przy pomocy krzyku.

Personel medyczny nie powinien pozwalać na to, aby tego rodzaju metody stosowane były

także w placówce medycznej przez przedstawicieli ustawowych lub opiekunów prawnych

małoletniego pacjenta.

2. Zasady i procedura podejmowania interwencji w sytuacji podejrzenia

krzywdzenia lub posiadania informacji o krzywdzeniu małoletniego

a ) Personel naszej placówki zwraca uwagę na sygnały, objawy i ślady świadczące o podejrzeniu

krzywdzenia małoletniego pacjenta.

b) Każda osoba będąca członkiem personelu naszej placówki jest

zobowiązana i uprawniona do reagowania, w przypadku podejrzenia, że małoletni pacjent jest

krzywdzony.

c) Źródłem krzywdy dziecka może być zachowanie rodziców, opiekunów prawnych, innej

osoby bliskiej dla małoletniego, a także zachowanie osób trzecich.

d) Krzywda małoletniego dziecka może przejawiać się w szczególności poprzez:

– popełnienie przestępstwa na szkodę małoletniego (np. przemoc fizyczna, wykorzystywanie

seksualne),

– krzywdzenie w inny sposób (np. przemoc psychiczna, zastraszanie, poniżanie),

– ewidentne zaniedbywanie potrzeb życiowych, bytowych i higienicznych (niedożywienie, brak

warunków higienicznych, niezapewnianie niezbędnej opieki, brak odzieży).

e) W przypadku podejrzenia, że popełniono przestępstwo na szkodę małoletniego pacjenta

należy złożyć zawiadomienie na Policję lub do prokuratury. W przypadku podejrzenia, że życie lub

zdrowie małoletniego pacjenta jest zagrożone z uwagi na stosowanie wobec niego przemocy

domowej, personel placówki medycznej niezwłocznie zgłasza ten fakt na Policję.

f) W przypadku uzasadnionego podejrzenia, że małoletni doznaje innej formy krzywdzenia,

o której mowa w ustawie z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu przemocy domowej (tj.

działaniom naruszającym jego prawa lub dobra osobiste przez wykorzystanie przewagi

fizycznej, psychicznej lub ekonomicznej, w szczególności zachowania naruszające godność,

nietykalność cielesną lub wolność, w tym seksualną, powodujące szkody na zdrowiu

fizycznym lub psychicznym, wywołujące cierpienie lub krzywdę lub wzbudzające poczucie

zagrożenia, poniżenia lub udręczenia) personel medyczny jest uprawniony do wszczęcia

procedury „Niebieskie Karty”.

g) W pozostałych przypadkach podejrzenia krzywdzenia małoletniego pacjenta (np.

zaniedbanie potrzeb życiowych, bytowych i higienicznych dziecka) placówka medyczna może

wystąpić do jednostek organizacyjnych pomocy społecznej w celu udzielenia wsparcia lub do

sądu rodzinnego o wgląd w sytuację dziecka oraz wgląd w sytuację rodziny.

3. Procedury i osoby odpowiedzialne za składanie zawiadomień o podejrzeniu

popełnienia przestępstwa na szkodę małoletniego, zawiadamianie sądu

opiekuńczego oraz w przypadku instytucji, które posiadają takie uprawnienia,

osoby odpowiedzialne za wszczynanie procedury „Niebieskie Karty”

a)      Wszelkie informacje dotyczące podejrzenia krzywdzenia małoletniego pacjenta personel

placówki medycznej zgłasza kierownikowi placówki i Lekarzowi wykonującemu  w placówce

medycznej zawód medyczny.

b)     Za wszczęcie odpowiedniej procedury związanej z podejrzeniem krzywdzenia dziecka i za

zawiadomienie właściwych organów publicznych odpowiedzialny jest kierownik placówki i lekarz

wykonujący w placówce medycznej zawód medyczny , z zastrzeżeniem, że procedurę „Niebieskie

Karty” może wszcząć jedynie osoba wykonująca w placówce medycznej zawód medyczny.

Obszary 4-8 Standardów ochrony małoletnich

a)      Niniejsze Standardy ochrony małoletnich co najmniej raz na dwa lata podlegają analizie pod

kątem oceny ich dostosowania do aktualnych potrzeb, rodzaju i skali działalności placówki

medycznej oraz zgodności z przepisami. Wnioski z analizy będą każdorazowo podstawą do

ewentualnej zmiany Standardów ochrony małoletnich.

b)     Niniejsze Standardy ochrony małoletnich są umieszczone na stronie internetowej

placówki medycznej oraz dostępne w miejscu prowadzenia działalności.

c)      Każda osoba zatrudniona w placówce medycznej, niezależnie od formy prawnej, w jakiej

została zatrudniona, potwierdza na piśmie, że zapoznała się ze niniejszymi Standardami

ochrony małoletnich i zobowiązuje się je stosować.

d)     Zgłoszone zdarzenia wskazujące na podejrzenie krzywdzenia małoletniego przechowuje

kierownik placówki medycznej, w szczególności przechowaniu przez kierownika placówki

medycznej podlegają zgłoszenia i zawiadomienia do organów państwowych.

Opracowano 2024